Nitrofurantoina - działanie, dawkowanie i recepta
Nitrofurantoina to antybiotyk stosowany w zakażeniach dolnych dróg moczowych, dostępny wyłącznie na receptę. Poniżej znajdziesz działanie, wskazania, zasady stosowania, skutki uboczne, przeciwwskazania oraz sposób uzyskania e-recepty.
Czym jest nitrofurantoina i jak działa
Nitrofurantoina to antybiotyk z grupy pochodnych nitrofuranu. Podobnie jak furazydyna działa głównie w drogach moczowych, bo osiąga tam wysokie stężenia po wydaleniu z moczem. Hamuje procesy metaboliczne bakterii i niszczy je w miejscu zakażenia. Skuteczność wobec bakterii wywołujących zapalenie pęcherza, w tym pałeczki okrężnicy, sprawia, że jest jednym z leków pierwszego wyboru w niepowikłanych zakażeniach dolnych dróg moczowych.
Nitrofurantoina nie działa ogólnoustrojowo, dlatego nie nadaje się do leczenia zakażeń nerek ani zakażeń przebiegających z wysoką gorączką. Lek przyjmuje się doustnie.
Na co stosuje się nitrofurantoinę
Podstawowym wskazaniem jest ostre, niepowikłane zapalenie pęcherza. Nitrofurantoinę stosuje się też czasem w zapobieganiu nawracającym zakażeniom układu moczowego, ale zawsze pod kontrolą lekarza. Nie stosuje się jej w odmiedniczkowym zapaleniu nerek, bo w tkance nerkowej nie osiąga wystarczających stężeń.
Antybiotyk tylko na receptę. Nitrofurantoinę przepisuje lekarz. Nie stosuj antybiotyku na własną rękę ani z zapasu z poprzedniej kuracji, bo źle dobrany lub zbyt krótko przyjmowany antybiotyk sprzyja antybiotykooporności.
Jak stosować nitrofurantoinę
Dawkę i czas leczenia ustala lekarz na podstawie objawów i, jeśli było wykonane, wyniku badania moczu. Kilka zasad jest wspólnych dla większości pacjentów.
- Przyjmuj lek z posiłkiem, co poprawia wchłanianie i ogranicza podrażnienie żołądka
- Popijaj dużą ilością wody i pij więcej płynów w ciągu dnia
- Zachowaj równe odstępy między dawkami
- Dokończ kurację zgodnie z zaleceniem, nawet gdy objawy ustąpią wcześniej
Skutki uboczne
Nitrofurantoina jest zwykle dobrze tolerowana, ale może wywołać działania niepożądane.
- Najczęstsze: nudności, brak apetytu, ból głowy.
- Rzadziej: wymioty, biegunka, reakcje skórne.
- Charakterystyczne: zabarwienie moczu na ciemnożółto lub brązowo, efekt niegroźny.
- Rzadko, ale ważne: objawy ze strony płuc lub wątroby oraz reakcje uczuleniowe, które wymagają kontaktu z lekarzem.
O każdym niepokojącym objawie, zwłaszcza duszności, kaszlu lub wysypce, poinformuj lekarza.
Przeciwwskazania
- Uczulenie na nitrofurantoinę lub inne pochodne nitrofuranu.
- Ciężka niewydolność nerek.
- Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD).
- Koniec ciąży i okres okołoporodowy oraz wczesne dzieciństwo.
Przed leczeniem poinformuj lekarza o chorobach nerek, płuc i wątroby oraz o wszystkich przyjmowanych lekach.
Nitrofurantoina a alkohol
W czasie leczenia zakażenia lepiej powstrzymać się od alkoholu. Alkohol może nasilać nudności i obciąża organizm walczący z infekcją. Jeśli przyjmujesz inne leki, wpisz je w wywiadzie, bo o interakcjach decyduje lekarz.
Zamów e-receptę na nitrofurantoinę
Wypełnij wywiad medyczny, a o wystawieniu recepty zdecyduje lekarz. Konsultacja 59 zł.
Zamów receptęLeki podobne na ZUM
Gdy nitrofurantoina nie może być zastosowana, lekarz sięga po inne leki na zakażenia układu moczowego. Najczęściej jest to furagina w niepowikłanym zapaleniu pęcherza albo trimetoprim. O wyborze decyduje obraz zakażenia i inne choroby.
Najczęstsze pytania
Czy nitrofurantoina jest na receptę?
Tak, wyłącznie na receptę. E-receptę możesz uzyskać online po konsultacji z lekarzem.
Na co działa nitrofurantoina?
To antybiotyk na zakażenia dolnych dróg moczowych, głównie zapalenie pęcherza. Nie stosuje się jej w zapaleniu nerek.
Jak stosować nitrofurantoinę?
Z posiłkiem, popijając wodą. Dawkę i czas leczenia ustala lekarz na podstawie objawów i badania.
Czy po nitrofurantoinie mocz zmienia kolor?
Tak, mocz może przybrać ciemnożółtą lub brązową barwę. To normalny i niegroźny efekt leku.
- Charakterystyka Produktu Leczniczego nitrofurantoiny, Rejestr Produktów Leczniczych (URPL)
- pacjent.gov.pl, e-recepta
Materiał informacyjny, nie zastępuje konsultacji lekarskiej. O rozpoczęciu, zmianie lub przerwaniu leczenia decyduje lekarz na podstawie indywidualnej oceny.